पहिल्यांदाच- पु.शि.रेगे

आणि शब्दाचा आधार तुटला होता
तेव्हा पहिल्यांदाच 
मी तिच्याशी बोललो
-अखेरचे, परोपरीचे

अगदी एका क्षणापूर्वी
शब्दाच उमटला नसता
डोळ्यांची वाट मोकळी झाली असती
आणि ते तसेच
तिच्या मांडीत उसवले गेले असते.
पण अचानक एकापुढे एक
त्यांचे वर्ण उभे राहिले
-नाही चतुराई, नाही खळखळ-
चार चौकशा,
आल्यागेल्यांची चुटपुटती नातीं,
लपेटलेली प्रावरणे,
-त्यांतच एक चुकलेला मी,
हरवलेली ती,
आणि पुन्हा पुन्हा भिडणारा
तो अनाग्रही काळ,
ज्याला भूत ना भविष्य

बोलणे झाले तें शब्दाचे
-मी काहीच बोललो नाही

तू बोललीस तरी का?

-पु.शि.रेगे

0 comments:

Post a Comment

 
Design by Pocket Blogger Templates