ह्या गंगेमधि गगन वितळले, शुभाशुभाचा फिटे किनारा
अर्ध्या हाकेवरी उतरला बुद्धगयेचा पिवळा वारा
विटाळलेली मने उघडती झापड-दारे आपोआप
अन चिखली ये बिचकत श्वास, जणु पाप्याचा पश्चात्ताप
सुरांत भरली टिटवीच्या कुणि, मृत्युंजयता भोळी भगवी
आणि अचानक शिवली गेली, ध्रुवाध्रुवांतील काही कडवी
अजाणत्याच्या आकांक्षांतील शंख-शिंपले येऊन वरती
उघड्या रंध्रांमध्ये अनामिक गगनगंध हा ठेवून घेती
इथेतिथेचे फुटले खापर, ढासळली अन जरा अहंता
उभ्या जगावर चढली अडवी, तव मायेची कमान आता
ह्या गंगेमधि गगन वितळले, शुभाशुभाचा फिटे किनारा
असशील जेथे तिथे रहा तू, हा इथला मज पुरे फवारा
-बा.सी.मर्ढेकर
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
तुमचे मनापासून आभार .पण मूळ कवितेत जे शब्द आहेत तेच ठेवावेत..ढासळली अन जरा अहंता.... अशी ओळ आहे.
ReplyDeleteआणि शेवटच्या ओळीत...हा इथला मज पुरे फवारा असे शब्द वापरले आहेत..दुरूस्ती करावी...
आभारी आहे पण मूळ कवितेत जे शब्द आहेत तेच ठेवावेत...
ReplyDeleteढासळली अन जरा अहंता अशी ओळ आहे.....
तसेच शेवटच्या ओळीत,हा इथला मज पुरे फवारा असे शब्द वापरले आहेत..दुरूस्ती करावी
आभारी आहे, कल्याणी मॅडम. दुरुस्त केलं आहे. उत्तर द्यायला वेळ लागला त्याबद्दल खंत वाटते आहे.
ReplyDeleteकारणं देते आहे असं नाही, पण मी पण या कविता कोणाच्यातरी वहीतून, कोणाच्यातरी डायरीतून अशा उतरवून काढल्या आहेत. सर्वच कविता मूळ पुस्तकांमधून उद्धृत करता आलेल्या नाहीत. इच्छा खूप आहे असं करायची, पण सध्या इतकंच शक्य होतं आहे. तेव्हा - तुम्हाला जेव्हा काही दुरुस्ती सुचवावीशी वाटेल, नक्की सुचवा.
-श्रद्धा