कळी कळी वेचताना- शांता शेळके

कळी कळी वेचताना अशी संध्याकाळ झाली
घराकडे वळणारी वाट अंधारी बुडाली
सर्पापरी वेटाळतें पायां वाटेचें वळण
नामरुपहीन वृक्ष उभे भीती पांघरुन

आंतबाहेर दाटून आल्या घनदाट छाया
चुकलेल्या गुरापाशी जीव लागे हंबराया
कळी कळी वेचतांना वेळ गेलीसे टळून
आता याच्यापुढे कधीं हार व्हायचा गुंफ़ून?

-शांता शेळके

0 comments:

Post a Comment

 
Design by Pocket Blogger Templates